PORADNIK  MEBLE   ANTYKI  DREWNO
Czyszczenie Naprawa Renowacja Konserwacja Pielęgnacja Odświeżanie
Środki Materiały Narzędzia
Pracownia Konserwatorska
A VISTA
Warszawa - Mokotów
STRONA GŁÓWNA SŁOWNIK KONTAKT NAPISZ DO NAS GALERIA PRAC PRACOWNIA
  PORADNIK - JAK TO ZROBIĆ  -  SŁOWNIK  

 

SŁOWNIK 

alkohol etylowy - alifatyczny alkohol, temp. wrzenia 78,3°C , po rektyfikacji nazywany jest spirytusem 92 do 98%. Łatwopalny. Do rozpuszczania szelaku zwykle stosowany jest spirytus skażony. Niestety dostępny na rynku denaturat o stężeniu 90 - 92% zawiera dużo wody przez co politurowane drewno dłużej musi schnąć pomiędzy kolejnymi warstwami. Profesjonalne pracownie konserwatorskie stosują skażony, lecz bezbarwny i bez zapachowy alkohol etylowy o stężeniu 98% dostępny w specjalistycznych sklepach, np Arte-Metal-Style Polska w Warszawie ul.Długa 8/4, sprzedawany na litry. Jeżeli nie mamy dostępu do takiego spirytusu możemy użyć odbarwionych denaturatów występujących pod różnymi nazwami, np. Denatura C.     

benzyna lakowa - popularny rozpuszczalnik organiczny otrzymywany podczas destylacji ropy naftowej, wysoce łatwopalna. Temperatura wrzenia frakcji 140 - 190°C. Jest stosowana jako rozpuszczalnik do farb alkidowych (olejnych). Nadaje się świetnie do zmywania zanieczyszczeń na meblach politurowanych (najczęściej w mieszaninie z olejem lnianym). Dostępna w sklepach z farbami i marketach budowlanych, często pod nazwą Lack Nafta lub Alifat Nafta.

fornir- inaczej okleina, to cieniutki arkusz gatunkowego drewna naklejany na na drewno tańsze. Mebel wykonany w całości z drewna mahoniowego byłby niezwykle drogi, stąd już od XVII wieku (Europa) zaczęto na konstrukcję wykonaną z taniego, lokalnie dostępnego drewna, np. dębu lub sosny naklejać cieniutkie arkusze szlachetnego  (importowanego ) drewna. Początkowo fornir cięto ręcznie stąd najstarsze fornirowane meble oklejone są grubym do 6 mm fornirem, obecnie dostępny jest w arkuszach o grubościach, np. 0,4 do 2,5mm. W zależności od sposobu cięcia pnia (skrawanie płaskie, mimośrodowe lub obwodowe) uzyskuje się różne wzory usłojenia. Fornir powinno się przechowywać w pomieszczeniu o temperaturze nie przekraczającej 15°C oraz wilgotności 80%. Wilgotność samego forniru powinna wynosić 12 do 18%, aby nie uległ wysuszeniu i odkształceniu. 

olej lniany - olej otrzymywany z nasion lnu. Gęsta ciecz o zabarwieniu jasno-żółtym do żółto-brązowego o charakterystycznym zapachu i gorzkim smaku. Miesza się z terpentyną, benzyną, eterem i w małym stopniu z alkoholem. Stosowany do nawilżania powierzchni mebla podczas politurowania. Świetnie nadaje się do zmywania brudu z mebli politurowanych w mieszaninie z benzyną lakową. Olej lniany należy do olejów wysychających ze średnią szybkością. Nie należy go mylić z pokostem lnianym 

olej wazelinowy - olej biały, bezbarwny, rzadki, otrzymywany metodą rafinacji lekkich destylatów olejowych. Stosowany do smarowania precyzyjnych urządzeń oraz podobnie jak olej lniany podczas politurowania i odświeżania mebli politurowanych. Stosowany jest także do zwilżania kamienia szlifierskiego podczas ostrzenia ostrzy narzędzi, np. dłut, strugów i in. 

pokost lniany- (także konopny) stosowany jest do impregnacji drewna. Już od średniowiecza był podstawowym środkiem zabezpieczającym drewno, chroniącym od insektów, dającym półprzezroczystą, nie zakrywającą słojów lśniącą powłokę. Drewna porowate impregnuje się pokostem przed politurowaniem (obecnie coraz częściej stosuje się wypełniacze porów). Jest substancją powłokotwórczą otrzymywaną poprzez gotowanie oleju lnianego z sykatywami (tlenkami metali). Pokost lniany schnie szybko 2-7 dni w przeciwieństwie do czystego oleju lnianego, który schnie nawet 3 miesiące. 

politura - (French Polish ang.) to spirytusowy (alkohol etylowy) roztwór szelaku. Pozwalają uzyskać (lśniącą do matowej) przezroczystą powłokę. Do gruntowania zwykle stosuje się politurę o stężeniu 11-15% wagowych szelaku w spirytusie, do politurowania właściwego 7-10% a do ostatecznego wykańczania i polerowania 0-8%. Dla ułatwienia, np. 10% roztwór to 10 gramów szelaku rozpuszczone w 90 gramach lub cm sześciennych spirytusu lub 100 gramów szelaku zalanych spirytusem do objętości 1 litra. Powierzchnie politurowane tworzą stosunkowo twarde, elastyczne, lśniące i przeźroczyste powłoki, są wrażliwe na zadrapania i matowieją od wody. Odcień politury zależy od koloru użytego szelaku, ale można ją także barwić barwnikami. Stosowana jest od XVIII wieku, obecnie prawie wyłącznie do konserwacji mebli antycznych. Nakładanie politury wykonuje się tamponem z bawełnianych pakuł owiniętych gładkim płótnem.

Pumeks - naturalny materiał pochodzenia wulkanicznego, zwykle biały, lekki i szorstki. Bardzo drobno zmielony służy do polerowania a podczas politurowania do wypełniania porów drewna. W początkowej fazie politurowania drewno posypuje się mielonym pumeksem i zaciera tamponem z politurą. Wypełnia pory i staje się niewidoczny, dzięki czemu można uzyskać gładką lustrzaną powierzchnię drewna.

spirytus- patrz alkohol etylowy.

szelak-  to naturalna żywica otrzymywana z wydzieliny owadów - pluskwiaków żyjących na liściach drzew figowych w Azji (m.in. Indie) i Ameryce (m.in.Argentyna). Surowy szelak zawiera 74% żywicy, 8% wosku i 7% barwnika. Temp. topnienia 100°C. Istnieje wiele odmian szelaku - najpopularniejsze to Lemon (jasno-żółty), Orange (pomarańczowy), Rubin (brązowo-czerwony). Do drewna jasnego stosuje się szelak bielony (chemicznie odbarwiany). Duża zawartość wosku powoduje mętnienie powłoki. Szelaki o wysokiej przejrzystości poddawane są odwoskowaniu. Sprzedawany jest w płatkach.

 
[an error occurred while processing this directive] Copyright 2005 - 2010 A VISTA           Aktualizacja styczeń 2010

  
Wykorzystanie tekstów, ich fragmentów lub zdjęć z serwisu www.renowacja-antykow.pl do przedruku lub publikacji na innych stronach internetowych wymaga zgody autora niniejszego serwisu.